Geçmiş Zamanın Hikayesi

Bazen susarsın kaçıp her şeyden

Sessiz, ıssız yalnız bir köşeye atarsın kendini

Buruşturulup atılmış duyguların gibi

Sonra yine susarsın

Bir hoyrat rüzgâr

Közler içinde ki ateşi

Sıkılmadan bıkmadan

Hiçe sayarsın geleceği

Geçmiş zamanın hikâyesinde

Sıkışıp kalır yüreğin

Gök gürültüsünden korkan

Bir çocuğun çaresizliğine bürünürsün

Ağlarsın...

Gece çıkarır heybesinden acıları

Ve gönlüne emanet edersin tüm ayrılıkları

Kefene sararsın umutlarını

Sessizce bir sigara yakarsın

İçinden atamadığın çaresizliğin koynunda

Yalnızlığın yalanlarıyla avutursun kendini

Ve her yeni güne biraz daha eksik yarım başlarsın

Hayat bu kardeşim kurcalama daha beter batarsın