Geçmişten Kaçmak!...

Köhne dünyaya kızmış sanki gökyüzü

Çığlık atar gibi bir şimşek çaktı şimdi...

Mavi,bedeninden soyulmuş

Kara bulutlara dönmüş yaşlı yüzü...

Çoktan unutulmuş insanlara

Eskilerden kalmış bir acıyı,

Bir hüznü tekrar yaşatmak istiyor belli ki...

İnceden çiseleyen yağmur,

Büyük gözyaşlarına dönüşmüş

Yağdıkça yağıyor...

Hasret ağaçları sırılsıklam oluyor,

Hatıra kokan sokaklar bana doğru gülümsüyor...

Anladım...

Gökyüzü bana yine onu hatırlatmak istiyor...

Gecenin karanlık kuytusunda

Gözyaşı boyunda yağan yağmurun dinmesini bekledim...

Neyseki gökyüzünün uykusu geldi..

Yağmur dindi...

Penceremize arkamı döndüm...

Kahvemden bir yudum daha aldım...

Gökyüzü hatırlatmaya çalışsa da

Ben seni unuttum sandım...

Yağmurdan kaçarken ben

Yine sana yakalandım...

Kara bulutları kıskandım...

Bir kaç gözyaşıyla da yanaklarıma yağdım...

Anladım...

Geçmişten kaçmak

Ondan kurtulmak anlamına gelmezmiş...