Geçmişti Zaman

Güzleri gülmezdi yüzümüz

Çirkinleşirdi şah damarlarımızın atışı

Bize en çok yakışan kıştı

Hüznün çanları çalardı o vakit

Ölüm acizliği serpilirdi dağlar üstüne

Birer yaydı kaşların, gerilmiş

Öpüşlerinin bir yanı hep müphem.

Acılarınla eğlenmen manidar,

Cilvelerin müstesna,

Gözlerin,

Gün yüzüne çıkmamış iki nadide elmastı

Şimdilerde nereye bakıyorlar bilmem.

Hasret: Bomboş izlemek uzakları.