Gel!...

GEL!... SANA YAPTIĞIM ÇAĞRI BUDUR.

DÜNYAM SENSİN;DÖNMEZSEN BU 'DÜNYANIN SONUDUR'.

Gel!...Akan sular durulmadan.

Başka gönle taht kurulmadan.

Temiz kalbim pis bir kurşunla vurulmadan.

Gecikme;gel...Nasıl bilirsiniz suali sorulmadan.

Gel!...Bu kollara yabancılar sarılmadan.

Ruhum bedenime küsüp;darılmadan.

Gönül bahçemin gül toprağı;yarılmadan.

Sevdan ruhumda;ruhum bedenimden alınmadan.

Gel!...Bak duygularım kabardı;bu haykırıştır.

Dönmen affettiğine delil;tavrın meleklere ait davranıştır.

Bu zat-ı haline değil;aşka dair manevi yalvarıştır.

Gelmen aşkın kanunuysa;dönmezsen bu sevdayı sonsuzluğa kaldırıştır.

Not:GEL!...SANA AİT OLAN KALBİM ...GEL... DİYOR.

SEVİLDİĞİNİ GİZLEYEMEM;ZATEN CÜMLE ALEM BİLİYOR.