Gel

Biliyorum üzmek istemiyorsun

Sen yine de gel

Bir milyonda bir ihtimal

Şaşırıverir yüreğin adresini

İsyan eder ellerin sonunda yalnızlığa

Demir almak için belki de

Bir liman arar gözlerin

Aynı sandala biner

Sunduğum özlemimi

Ellerimden içersin

İnanmak güzel

Biliyorum üzmek istemiyorsun

Sen yine de gel

Bırakıp gittiğin gün

Gülümsemişti ölüm

Bütün çiçekler yüreğimde solmuştu

Işıklar yok olmuştu

Göz yaşımla birlikte

Sabrımda tükenince

Annemi istemiştim o gün yanımda

Sevgin gibi ümitsizce

Ne gözümde bir damla yaş

Ne saçlarımda bir el

Bir kez daha razıyım

Bin kez daha ölmeye

Sen yeter ki gel