Gel

İstanbul?u severdim seni tanımadan önce

Deniz ini severdim bu kentin

Bir de gecelerini

Hani bizim olan karanlığını

Hiç birinin anlamı kalmadı

Ne denizin ne de bu şehrin

Dağları severdim

Sarp patikaları

Çamları

Ve papatyaları

Şimdi sorar san bana

Yaşam bile anlamsız

Ve boş sensiz

Bir gülüşüne

Feda ederdim her şeyi

Ne İstanbul görünür gözüme

Ne de dağlar

Bir bakışına

Ölürüm

Anlıyor musun?

Haydi sevgili

Gel de bitsin bu hasretim

Gel rüsva etme beni