Gel

yalnızlık; yüreğin in'i..!

kalemim eti kemiği satırlarımın,

satırlarım yokluğuna sapladığım yorgun,saydam bıçak..

sayfalarım simsiyah..!

adın uyuya kalmış avuçlarımda

avuçlarım soğuk

harflerim karanlık..

gözlerimin elası karışmış yokluğuna

yokluğunun rengini kuşanmış; katran karası..!

olmayan varlığına yağdırıyor kurşunlarını

damla damla..

kır bacaklarını dünya..!

dönme..dur..!

cehennemden gelen bu kıvılcım;

acılarıma hediye mi ?

yürek yangınım yetmedimi!?

dönme dünya..!

benim dünyam aldandı;

senin makyajlı suratına

vazgeçti en masum günahlarımızdan,

kapıldı bensizliğin rüzgarına;

yok oldu..

yok..!

sende olma dünya..!

çaresizim,

kimsesizim..

pamuk gibi kemiklerim;

bak! savaşamıyorum..

y/aşamıyorum..

bir serçenin kanadına tutundum

ve sakladım gözyaşına yüreğimi..

sanki bir tiyatro sahnesindeyim;

en sahte rolde,

perde çekilmek üzere

yorgunum..

gel herşeyim..!

sonbahardan sonra gel,

kar yağarken gel;

yağ yüreğime tane tane..

söndür sensizliğin yangınını,

acıları acıt artık..!

yak..!

yokluğunun yangını utansın; köle olsun

nefesinde, teninde yaşayan yangın efsunlarına..

gel..!

hafızasını kaybetsin acılar..

ne olur gel,

sonbahardan sonra gel..!