Gel Ey Seher

eyy her bir kaldırımına ahuzar eylediğim, kahırlarımın şehri

eyy esaretim, vahametim, bedelim

hoşça kal!...

neydi hikmeti farkedemedim

sen hep bugünkü kadar güzel miydin

bugünkü kadar Talya!...

denizlerin hep böyle mavi mavi mi bakardı gözlerimin karasına

hep böyle mahsun muydun

öylesine suskun?

'gitme kal!...' diyecek gibiydin sanki ardımsıra...

bu kadar tanıdık değildi

nereye saklandı yabancı yüzün?

öyle mahsun bakma şimdi

yolları yüzüne çarpa çarpa gitmeliyim

ciğerlerimi kanatma!...

ve sen, Hıdırlık Kulesi!...

vebalini asma boynuma!...

heybetinle dimdik dur şimdi karşımda!...

sendeleme, yıkılma!...

gidiyorum!...

hoşça kal gençliğim, yenilmişliğim, yanılmışlığım hoşça kal!...

sesimin yüzüme çarptığı bu ev, bu dört duvar, şu kör pencere

soluk soluğa çıktığım yokuş!...

hoşça kal tarihim, talihsizliğim!...

cennetinden kovuldum ben Akdeniz'in

sürgün edildim ama,

göl ortasında değilim, hiç değilim Tamara!...

eyy deniz, vurgun yedim yüreğim paramparça!...

hoşça kalınız dost olamadıklarım!...

kapımı çalmayan bayram çocukları!...

gülüp geçemediğim sokak soytarıları, sarhoş palyaçolar, hüzün satıcıları

yürüyemediğim yollar, sayamadığım kaldırım taşları

hoşça kalınız!...

ardımda bir emanet bırakıyorum sana.

dokuz ay on gün misafir olmuş aynı karında

aynı candan kopmuş

parçalana parçalana...

kaderim, kanım, karındaşım

iyi bak ona!...

iyi bak can'ıma, öbür yarıma!...

- aynı şarkı şimdi dilimin ucunda -

'O gözler gibi her taraf kara

bu yollar seni götürür nere?'

gel ey seher

gel ey seher