Gel Hasretine Doysun Gözlerim
bak
yokluğuna alışan gözlerim
hasretine yüreğim k/anarken
sensizliğin zor geçsede içimdesin bir ömür
sevda taşları bile soldu
solmayan bir nefesim sendin yok olan yüreğimi kor eden
ayrılığın tanımıyor yürek yangınlarını
aynı anadan doğmuşcasına baba hasretine kaldık
şimdi gelmeyi gitmeyi unutalım
tuzlu deniz suyuyla yıkanalım
belki yaralarımız iyileşir
kimbilir...
gel sor bu ne hal vaziyet
bu ne ayrılık dualarına şiirler düzmek
bu kin öfke neden kimbilir ayrı dünya hali
illegal aşklara durmak yormaz mı sanırdın
nede olsa sanalın dümenleri
pinekleyen ne aşk kaldı nede sevda
tavuklar kümeslerine doldu
umutlu günler bıraktın her geçen günün anılarıma
sevdasız gülsüz bahçelere döndü
onsuzluğun bozkırlarına kaldık
kuruyan bozkırlar yanarken
yüreğimiz küle döndü
öyle diklenme
yüzünü gören cennet kapısı açılır
ya baksan içinde yüzersin
manalı manasız dizeler yazma derman olur sandım
göze güneşin doğsun sana bak maviliğe umut salsın
o zaman nasıl özlemem gözlerim seni...
kanayan sözlerindi yaralı düşerken toprağa
can çekişiyor ikimizin yüreğinden akan kanlar
bir gel...
hasretine kalmasın gözlerim...
13*08*12*karataş