Gel Ne Olur

Neydi bilmiyorum, beni bu denli zorlayan?

Ellerinmiydi, kollarımı bağlayan?

Gözlerinmiydi yoksa, bende amaya çalan?

Senmiydin kalbimin tekleme sebebi?

Bu gavur gecelerde:

Ayyaşlığımın dingilliğimin ve bu deli serseriliğimin,

Redifi kalmamış şiirlerimin,

Tebessümü yitirip, üzüntüye gark olan yüzümün,

Ve bu saflığını kaybetmiş yüreğimin;

Senmiydin sebebi?

İhanetlerce bakan, nefret kusan dilimin süngüsü;

Gidişin miydi küfürlerce isyanımın cümlesi?

Acıdır bu aralar yaşadığım...

Nutku tutulmuş benliğimin, düğüm başını arıyorum;

Sokak lambalarının altında...

Kangren olmuş bekleyişler var avuçlarımda.....

Saçlarımda azrailin nefesi...

İşte sevgilim; bu yürekki sensiz, sessiz..

Bu yürekki öksüz ve göçebe mevsimlerde...

En kurak iklimlere mapus...

Umudu düşlüyor inatla...

Kardelenin baş kaldırışı gibi zalim karlara;

Bir sazın telinde titrer sanki yürek..

Ve haykırıyor parmak uçlarında:

Gel ne olur...

Sen gör yalnız bu serseri, bu utangaç, mahrem yüzümü...

Gel ne olur....