Gel Otur Konuşalım Eyşan

Yaşamın ayak ucunda bekle

Anlatacaklarım var eyşan

Acıklı bir türkü tuttur inceden

Soğuk bir rüzgar yalasın bırak yüzünü

Ve dökülsün kelimeler

Kalabalıklara yer yoksa

Kimsesizlik ısmarlarız

Titrek bir yanlızlıkta

Şen şakrak bir

Akşam sofrası kurarız

Sen aya bakarsın yine

Belki renklerden konu açarız

Siyah beyaz yaşantımıza inat

Alaca bulaca sohbetler ederiz bu akşam

Nicedir renk vermiyorsun eyşan

Çocukluğumuza gidip

Silik izlerimizi kovalarız

Masumken ne kadar maviydi gök yüzü

Hem de tüm çocuklar hem fikirdik değil mi

Sen puslu bir sabah görüyorsun şimdi

Bense rahmetin yer yüzüne indiğini

Farklıyız değil mi kabul edeme sekte

Değişe meyiz üstelik değişmek istesekte

Ki değişmeye de yok niyetimiz

El at cümlelere de eyşan bu akşam

Göklere yükselsin sohbetimiz