Gel-sen

/bezgin akşamların nice arazlarında düşlerden düştüm

yorgun balıkçıların son sigarasından

düğümlenmiş suların kabarmış böğrüne sürüldüm/

kimsem yok şiirimi okuyacak....

gelsen

gizlenir miyim

bir başka alemde doğmak üzere

çıplak onca gece ve sabaha

gelsen

istemez miyim

tenim ılık bir nefese aşk ile akıversin

doymak için serin ırmaklara

gelsen

susar mıyım

hüzün rengi bir çöl gibi

ve gelsen

anlatmaz mıyım

gözlerimin ayışığında yangına nasıl yürüdüğünü

çoktan yaşlanmış bir ömür var elbisemin içinde

birazdan tabut ısınacak

toprak bir parantezi daha kapatmak için bakıyor bana

toprak sustu

çığlıkları ellerime düşüyor gökyüzünün

gelirsen gideriz dirilip külümüzden

içimizi ferhalatacak rüzgârlara

belki kaçabiliriz kentimin kulesinden

başka zamanlara