Geleceğini Düşünmeyi Sevmek

yaralıydı bahçe

eski demir kapıya emanet ağaçlar

küsmüşler rüyalarıma

akarsuya güvenen

pazar boşluklarımı da bulamaz oldum

çayın buharında

perdeleri çekmeyi sevmiyorum

ki caddeler akarsuyu anımsatsın diye

yıpranmış hüzünlerime

ola ki son bulutu yakalar da

yazarsam şiirimi

intiharın eşiğinden döner

düşkün bir çocukluğunu unutmuşluk

rahatça sevebilirim ben de

geleceğini düşünmeyi...