Gelinciğin Rüyası

Raksediyorlar gönüllerince

Emeksiz edindiğim düşler

Dolunayın teri yakamozlar

Aslında onlarda benim gibi

Kalabalıkta bile yalnızlar

Dağlar bırakmıyorlar güneşi

İstemiyorlar sabahı

Ayıpları görünmesin diye

Ayıp bu yaptıkları

Rüzgâr koşuşturuyor nefes nefese

Çok önemsiyor yaptığı işi

Oysa biliyorum ki tek yaptığı

Mahrem fısıltıların hamallığı

Bir yıldız boğuluyor kendi sessizliğinde

O kadar çoklar ki

Öldüğünü farketmeyecekler bile diğerleri

Gölgeleri bile yutuyor

Yaşlı baykuşun gözleri

Hazırlanıyorlar Cırcır böcekleri

Birazdan başlayacak

sanat için sanat bir senfoni

Fener alayındalar yine

Ateşböcekleri

Çetrefilli bir gülümseme

Çorak dudaklardan sarkan

Ölü doğan bir dua

İsteksiz bir tövbenin vebali

Bir mazlum çocuğun gözyaşı düştü düşecek yere

Yerdekilerin ruhu duymasa da

Kıyamet kopacak gökkubbede

Bir kadın taşıyacak düşmanının piçini

Mezar taşından okşayacak eşini

Bombalardan bebekler yapan bukleli küçük kızlar

Medcezirindeler gülmeyle ağlamanın

Ama keyfi yerinde godomanın

Kapısı zor kapanıyor yeni aldığı kasanın

Duyulmayınca bomba sesleri

Kadehlerin eşliğinde sevda türküleri

Gözyaşları engellemiyor gülücükleri

Ee dünya hali!

Ve bunca hengâmede

Sen o kadar yoksun ki

Gökyüzü bile tanımıyor seni.

Duyduğum gün hasretimizin salâsını gökkubbede

Gözlerim yine seni arayacak bu hengâmede