Gelincik Ve Gül

Gelincik tarlasındayım

Uzandım

Başladım sevişmeye

Gelinciklerle

Birden;

Yüzümde bir iki damla yağmur

Yağmur değil gözyaşı tadında

Sordum kim ağlıyor böyle

Rüzgar fısıldadı kulağıma

Bahçendeki gül!

Bükmüş boynunu

?beni bırakıp beklemede

sevişmedeymişin gelinciklerle

saldım köklerimi bahçene

gidemem başka yere

dikenim de vardı ama

hep güldüm ben sana

sebebim gel?

diye ağlıyormuş

Gelincikler duymadı

Kendi hallerinde mutlu

Baktım gelinciklere

Yaşarlar kısa ömürlerini

Kendi özgürlüklerinde

Koparsam hemen solarlar

Kısa sürdü sevişmemiz

Bütün aşklar gibi

Hoşçakalın gelincikler

Geri dönüp baktım

Ağlamadılar bile

Döndüm bahçeme

Boynu bükük gülüme

Kucakladım

Emeğim,sevgim diye

Önce dikenleri battı

Aldırmadım

Bilirim...

Yeniden gülecek bana

Sevdikçe...