Gelmesin Artık Kimse

Bir ömür sustum da,

bir gün olsun isyan etmedim.

Herkesi taşıdım sırtımda,

kendime yetişemedim.

Tükendi umutlar, çare kalmadı.

Gücendi yüreğim, bana bile küstü.

"Taşırım" dedim ya her derdi, yükü;

bu sefer kalbim "yeter" deyip sustu.

Gelmesin artık kimse üstüme,

yoruldu bu beden, çekemiyorum.

Kendime bile hayrım kalmamış;

gelmesin, kimseyi istemiyorum.

Verilen sözlerin hepsi yalanmış.

Bunca yıl, bunca yol boşa mı geçmiş?

Bu dünya kimlere kalmış ki zaten?

Kim bilir kimler gelmiş, kimler göçmüş…

Hani demiştin "ben varım" diye,

hani demiştin "bırakmam" diye...

Şimdi kapım çalınsa açmam;

sen olsan da kapımda, açmam yine de.