Gel/sin

Yol al gönül özüme yürür yolda yüreğim

Can büyük bedenime bitti sandım gençliğim

Sildim o geçenleri bende tecrübelerim

Ardımda kal zemheri bilen gel/sin giderim

Kaç tanıdık yüz kaldı nerde o gidenlerin

Hepsini toprak aldı belli değil mi yerin

Verdiklerim hep kalsın toprak benim ederim

Ardımda kal zemheri seven gel/sin giderim

Soğuklar bitti artık meltemdir gülüşlere

Kırk yaşa hayat tarttık geçmiş kalsın gidere

Dedim işittim derin göz kulak duymaz serim

Ardımda kal zemheri gören gel/sin giderim

Der Nazmiye öze dön mana eksik etrafta

Üzengi vermesin yön mahmuzla kal yafta

Söz özü dillensin pak kalsın düne eserim

Ardımda kal zemheri Hakkı gel/sin giderim