Gençliği Bilirim

-ben genç olmanın ne olduğunu bilirim

bu yüzden nehir ağzı satırlar geçer içimden

ne yöne akıp gittiğini bilmediğim

eserim

beyhude

mevsimlik

muson rüzgarları gibi...

bilirim

karşı konmaz ayazlarda

yaz sıcaklarını düşünsene

dere tepe koşan duygularımla

çekip giderim keşmekeş dünden

zira örselenmiş kitapsız ömrüm

ölüp ölüp dirilir bir daha derken

soluğunu keserim son nefesinin

ki dev dalgalar boyumu aşmasın

yazdıkça sallanır körpe ağaçlar

bazen sıralı dizilir sözler elimin tersine

kendimi kendime izah edemem de

zıkkıma karışır üzüntülerim

olmasaydı beşikte kına yakılan ellerim

keşke töre olmaz olsaydı da

böyle boran olmasaydı kalemim

kırmızı şal görmüş İspanya boğası gibi

fırlar ruhum ruhumun yakınından

nedenini bilirim sallansın isterim sallansın işte

o zalim geleneklerin avuçlarına aniden süzülür gözlerim

ben ağlamam ki

kıyı köşe demeden öteki semtin gölgesine

kan çiçeklerini bırakırım

sızıntılar döner durur sahil sahil

genç olmanın ne olduğunu iyi bilirim

bu yüzden ırmak ağzı satırlarım

derin bir nefes ki bürünürüm

yüzyıl söylenmiş bir türküye

ışığı hiç sönmeyen mum alevi

yüreğimin el vermediği kan ateşi

-keremin bağrında narı misali

terk etmez beni delice özlemim

gün değmiş saçlarımda isterim ki

bir çocuğun elleri dolansın

usul usul tarasın saçlarımı

daha kolay olur afaki ses vermeler

daha hülyalı dolanır ay tutulması

temelli kaybolup tatlı gözlerinde

gözlerimin karasına oturur esip giden hayatım...

çok iyi bilirim ölmekle kalmak arasını

''ah kalbim hayat çatlak '' buna nazaran

şikayetlerime elçiyim ve kabahatsizim

fenalığa meyletmiş vefasızlar olmasaydı

belki olmazdı yorgun sabahlarım

yemin olsun güzel hatırlardım

gençliği iyi bilirim

bu yüzden ırmak ağzı satırlara düşer yüzüm

aynalara dönüp bakamam sahte sevinçlerim ile

''otur'' derim yalnızlığıma

oturur acılarım...