Gençliğim
hangi dile yakılan bir ağıtsın gençliğim
yaktın yaktın külümü savurdun sen göklere
göz yaşımla sulanan bir kağıtsın gençliğim
yırttın tatlı sözümü savurdun sen göklere
toy günüm neşterlendi uzanıp saramadı
biz battık bataklığa bir çare aramadı
güya sevgili idi derdimi anlamadı
her lafa kaptan olan kof kayıksın gençliğim
ne dileğe ne kurban adadım evvelinden
Hak alnıma yazmadı söyle ne gelir elden
celladım olan aşkı kıramadım belinden
mutluluğu tutmayan tel süzgeçsin gençliğim
kahır dolu günlere açıldın lavaş lavaş
hiç farkına varmadın sarıldın yavaş yavaş
uzaklarda değildi verdiğin büyük savaş
beni ölüme iten loş ılgıtsın gençliğim
Ayfere eller değil dostlar atıyordu taş
artık yorgun düşmüştü ağır geliyordu baş
ne duvarları yıktı gözünde ki nemli yaş
şu küçücük dünyada bir kayıpsın gençliğim
AYFER AYDIN TEKİN