Gerçek

Yeşil, mavi, kırmızı dünyalarda

Kapkara bir gerçek

Ölüm!

Kara ve karanlık...

Boş ver karanlığı,

At kendini aydınlığa

Kapkara bir gerçek

Ölüm olsa da!

Aydınlıkta yüz

Öp sevdiğini dudaklarından

Mavi gökyüzünde uç

Tek bir beden gibi sevdalınla;

Sıcak, kıpkırmızı çarşaflar arasında

Dolan dolanabildiğin kadar

Sevdiceğinle.

Ölüm olsa da

Gene yaşanılası

Bu dünya.

Gel, bir de sen karartma

Bu dünyayı:

Dön yüzünü aydınlığa

İnsanca!

İstanbul, 2003