Geri Ver...

/ Sükûnetinde bulduğum düş yalanları

Bir bilinmeze sapmış papatyalar yolun/uyor ellerinde

Bu sevda bildiğinizden değil geçmez her dünde /

Gök kayarken üzerimden

Gecenin içine düşüyor gölgem

Bulutlar geçen zamanı gösteriyordu

Gözlerime deniz kaçarken

Bir hasretin vuslatına dönüyordu yaşanan

Hüznün bestesini sesinde titretiyordu keman

Eskilerden geceye âşık bir şarkı düştü o an

Dinleyip dinletemediğim dudaklarında yalan

Masada yakılmış on altı mum geceyi aydınlatıyordu

Ve nefeslerimiz derinden tutkuyla soluyordu

Hep bir ağızdan söylenen şarkının kıvrımlarında hazır bir yangın

Tutuşturulsa bütün kenti kasıp kavururdu

Yalnızlığın yapraklarını dökmüş mevsimlerden hazan

Dağ gibi çığlıkları suskunlukla yürütüyorduk içimize

Unutulmuş gibi bakıyorsak da birbirimize

Bir kızın küçük yüreğine sıkışmıştık ikimizde

Anladım ki her şey bir yolculuğun hüznünü bekliyor

Gidip dönmeyen bütün yüzler silik hatıralar canlanıyor

Yokların şikâyeti olmaz bilirim...

Yokum ki! Şikâyet edeyim

Ve o küçük kızın gözlerinden görüyoruz...

Yalnız iki yolcu gibi ikimiz

Bakma gözlerimin içine içine

Denizler taşıyor kirpiklerine

Bir çift kuğu yaşıyordu benliğimde

Terk ediyorlar bak senide

Sus...

Geri verebilir miyiz dünleri yarına

Uçup gidiyorlar bak anılarla...

Oysaki ne çoklar besliyorduk

Sevdamızda...