Giden

Kesif çığlık keser baykuşun ıslığını

Feryat figân yok eder gece ayazını

Öyle ki sağır eder beşer kulağını

Giden koca dağdır, kim kapar yarasını

Yüreği ateş sarmış, yanar da nafile

Yaradan takdiri değişmez isyan ile

Elden gelen, gözden gelen yaştır sadece

Giden ulu çınardır, kim döker bir katre

Yerine geçmez başkası, evin direği

Sanki bir handır vüs'atli müşfik yüreği

Metanettir artık onun senden isteği

Giden âlî cenaptır, kim arar meleği