Giderim

gitmem gerekirse bir gün

elimi cebime sokar

ağzıma soylu bir ıslık takar,

yüzüne son kez şöyle bir bakar,

çeker giderim.

yıkılmaz,korkma

şu koca dünya

küçücük bir ayrılıkla

yıkılmadı bunca zaman.

yıkılmaz,ağlama...

gitmem gerekirse bir gün

konuşmam,susarım

üzülmem,biter sancım

sen yorulma,ben anlarım

basar giderim..

durmaz,korkma

zaman gelişimle başlamadığı gibi

gidişimle durmaz.

daha ne ayrılıklara gebe

şu dönek dünya..

gitmem gerekirse bir gün,

kadere suçu atmadan

arkama dönüp bakmadan

sözcüklerle oynamadan,

boğazımda kalan son

kelimeyi yutkunurcasına

kapıyı hızla çarpıp,koşarcasına

yanan bir evin

cebimde kalan anahtarını

kaldırıp atarcasına

çeker giderim.

bunca vakit hiç

yaşamamışcasına...