Giderken Kapıyı Ört

Giderken kapıyı ört.

Ayrılık rüzgarıyla çarpar

bilirsin korkağım, korkarım..

Yalnızlıktan korktuğum gibi

ama yalnızım..

Ne desem bilmiyorum ki

isteksizce intihar ediyor yazdığım satırlar.

Gözlerimden yaşlar damlıyor yüreğime,

damladıkça da göl olur mu ?

yüreğim boğulur mu ?

göğsümde bilmiyorum.

Ama gel desem gelmeyeceksin biliyorum

ama unutuyorum çoğu zaman.

Çocukluğumda oruçlu olduğumu unutur gibi;

günahkara yakın bir dille söylüyorum.

Ve kana kana içiyorum özlem cümlelerimi;

gel..

Giderken kapıyı ört.

Yoksa içeriye soğuk girer,

bilirsin üşürüm;

başta ellerim üşür.

Ama sen tutmazsın, tutuşmayız, ısınmam..

kışlıklarımı çıkardım da hatıralarımın arasından

ağlaya ağlaya..

Sen de üşüye üşüye

ayazın ortasında yürüyorsun

gece yas tutmuş içimdeki ölümüne..

Yıldızlar ön safta,

ay imam olmuş

görüyorsun gece simsiyah bir anlamsızlık giymiş üzerine.

anlamsızca bakıyorum ben de

Anlamsızca gözlerin derken yarı da kesiyorum dudaklarımı

yıldızlar diyorum..

Dilekten çok elini tutmak istiyorum ama

unutuyorum verdiğim sözleri;

çünkü unutacağım yeminlerimi.

Dudaklarımı asıyorum dişlerime

ve kanata kanata söylüyorum yine;

gel..

Giderken kapıyı ört.

Tak sesinden sonra

bir an için dur.

Ne bileyim bir eşyanı unut;

tokan, çantan, saç telin bile olabilir mesela.

Zile yeniden bas sonra

bilirsin, açar açmaz sarılırım,

özlerim çünkü seni.

Ya da istersen zile de basma

ama n'olur eşyalarını unut bende.

benden başka senden bir şeyler kalması için bende,

ama onları asla alma..

Seni hatırlatan

parfüm şişeleri mesela

kokun.

İnsanlara gribim,

burnum senden başkasının kokusunu almıyor,

aldırmıyor senden başkasına.

giderken kapıyı ört bari,

bari kokun kalsın odamda..