Gidişi İntihar Mavi

Bekareti bozulmamış kafa kağıtları gördüm çok

Olabildiğince duru,

Yeterince zelil _______

Kanatılmış hüzünler barışın uçsuz sahillerinde

Kaybediyor tüm uzuvlarını bir varlık

Soyu belli olmayan sopsuz mevsimler

Sebebi infilak kırgın saatler vardı

Çok uzakta ve sahte

Yalanı sarmalamış dokunaklı bir şiir olmuştu

Kadın

Öyle karmaşık

Bulanık

İki satırlık bir dişi

İştahlı bir meleğin gürültülü yağmurları

İsrafil'in kendini ispat çabası

Heyhat ....

Vakit geç

Güneşin çocukları uzanıyor arşa

Çok uzak

Tutunamayanlar için şimdi

Pişman bir ihanet çalıyor radyoda

Eşlik ediyor sokak kadınları

Dillerinden sarhoş lakırdılar

Ellerinde topuklular

Islak kaldırımlar

Islıklarını salıyor geceye

Banklara uzanıyor pişmanlık

Başucunda adam

Yarını olmayan bir çocuk mutluluk

Yarımını kaybetmiş

Bu renksizlik

Bu suskunluk

Bu gidiş

Martı kanadında kırılgan bir sadakat artık

Terk edişler paklar bedenleri

Gidişi intihar mavi