Gidişine Çağrı III

Yetim soluklarım var artık benim

Zor nefes alışlı gecelerde sabahlıyorum

Sen gidince içimde senden bir şey kalmayınca da zayıfladım

Karman çorman şiirler yazıyorum artık

Anlayabilene aşk konsun

Biliyorum sen de anlamayacaksın

Ama şu beyaz elbise, üzerimdeki

Her şeyi anlatır eminim

Ellerim buz tuttu

Gelebilirsin, bıraktığın yere

Sana bir şey hissedemeyecek kadar kaybettim seni

İçimdeki sana ulaşamıyorum artık

Sen diye bir şey var mıydı kestiremiyorum

Bunun yerine kendimi kesiyorum ayaklarının bastığı dünyadan

Melekler eşlik edecek ruhuma

Şeytanlar notumu alırken

Çizgiler bitiyor

Yollar bitiyor

Her şey dümdüz

Zaman diye bir kavramı yok ediyorum kendi ellerimle

İşte tam bu saatte gelebilirsin

Ellerim buz tuttu

Evrensel acılar yaşıyordum bireysel sevdama yönelik

Tüm her şeyi kaplayacak kadar acı yeterdi bana ancak

Ve bu kan reddediyor bu kanı ruhum

Onun yerine kırmızı diyorum ben artık

Gelişim kadar kırmızı olacak gidişim

Yer-gök ağlayacak kırmızı

Ellerim donuk beyaz

Tırnaklarım mosmor

Kollarımda kedi tırmıkları

Kitabımı bitirmeden gidiyorum

Masamda unuttuğum soğuk çaydan devam edebilirsin

Ben gidiyorum gelebilirsin

Demiştim sana:

'İçimde sana ait bir şey kalmayınca geri geleceksin diye'

İşte kalmadı, ben de kalmadım çünkü

İçimde bir sen ve bir ben kalmadı

Gidiyorum şimdi

Sen gelebilirsin

On İki Aralık İki Bin On İki 11 40