Gidişine Hediye

Bir yıl önce bugün;

Yapmamam gereken ne çok şeyi yapmıştım.

Yapmam gerekenleri ise bir yana atmıştım...

İşte tam bugün,

Bir öpücün bir ömre yetecek boyutta olması gerektiği ayrıntısını kaçırmıştım..

Ben bir yıl önce bugün,

Ömrümün geri kalanını sensiz geçireceğim detayını atlamıştım....

Yeniden yaşasam diyorum bazen,

O gün gelse ve ben doya doya sarılsam sana,

Geri kalanıma yetecek kadar sohbet etsem seninle,

Hayır dualarını dinlesem

Ve sensiz ne yapmam gerektiğini öğrensem...

Peki ya veda ?

Peki ya şu kalbimi paramparça eden,

Gözlerimden yaş yerine acıyı akıtan o veda...

Nasıl dayanırım tekrarına ?

Nasıl yeniden derim..

Tamam kabul,

Alışmalıyım yokluğunun iliklerime işleyen acısına,

Artık kapatmalıyım yüzümdeki iki çeşmeyi

Ben yorulmadımda

Sen eminim ki rahat değilsin oralarda,

Ben ağladıkça silmek istiyorsun gözyaşlarımı...

Sana söz veremiyorum

Ama gücüme varlığındaki hoşnutlukla güç katacam..

Belk ağlarım ama affet beni

İçimde bir yerlerde hep yangınlar çıkıyor..

Gidişinde ki güzellik içimde büyüttüğüm.

Gözyaşlarımla suladığım ve yeşerttiğim

Rüyalarıma gel diye dualar ettiğim

gidişindeki güzellik işte..

Buz gibi bedenini eritip kora çeviren o sıcak tebessümün..

Giderken dahi huzur veren o güzel yüzün..

Ve kalbimin burnunda tüten

toprağının kokusu...

Toprağında yok olayım,

Bende yanında sonsuza uyuyayım..

Mekanın cennet olsun PAMUK PRENSESİM...

Nur içinde, huzur içinde uyu...

Seni çok, fazla çok özledim.