Gidiyorum Usta

Vurgun zamanların öfkesinde saklanır

Yaşamak ağrısı

Bir saksı içinde yeşeren gül goncasında

Kan kusar sevda

Ve ben usta

Gözlerimde ağlamaya yatkın sessizlikle gidiyorum

Susuyorum usta

Yalnızlığın saltanatında prangaya vuruyorum dilimi

Bir beyaz kağıt üstünde

Kanla yazılmış sözler biriktiriyorum

Ellerim kıraç

Dudaklarımda güz kesiği sancılar

Sırtıma alıp kader heybemi

Denizlerin mavisine gidiyorum usta

Adı karanlıklarıma dökülen ay ışığıydı

Gözlerinde cennet

Gamzelerinde bahar kokan erguvanlar saklıydı

Yükleniyorum hatıraların susuz kalan toprağını

Örtüyorum üstüme

Geceleri evlat edinip

Sabahlardan el çekiyorum

Son sözünü basıp bağrıma

Gidiyorum usta

Bu şehrin ayyaş gecelerini onunla sevdim usta

Bir kahvenin kalan telvesinde

Yarına ümit beslemeyi onunla öğrendim

Ayaz akşamların sıcak uykusuydu sevgim

Yorgun uyanılan bir sabahın

Güneş kokusuydu teni

Gözlerimde büyüttüğüm sevinç

Ağrıyan acılarıma ilaçtı gülüşü

Şimdi

Kanadı kırık beyaz bir güvercine yükledim sevgimi

Ellerimde kokusu

Yokluğunda yok olmaya gidiyorum usta

Nefes almak telaşı yapıştı yakama

Her soluk bin acı doğurur öksüzlüğüme kardeş

Aldığım nefesten vazgeçip

Ölümün koynunda huzura gidiyorum usta