Gitme Anne

kaç zamandır

saçlarım taranmamış,

evde,odalar arası sefer yapıyorum.

üstelik günde kaç kere!

sefer yapıyorum da,

hiç yolcum yok anne..

nice zamandır aynaya bakmıyorum bile..

haklymışsın anne...

başımı yaslayıp omzuna

hıçkıra hıçkıra ağlamak vardı şimdi,

şimdi göğsünde sıcacık uykulara

dalmak vardı,

soğuk yatakta,sıcak düşler kurulmuyor

anne..

körebe oynayan bir çocuktum

çocuğundum,

kaçtım saklandım,şimdi kayboldum anne.

gördüğüm sadece yıldızlardı,

onlarda çok uzaktı

tutamadım,tutulmuyor anne..

birileri var elbet

ellerime dokunan

ama yüreğime dokunan

bulamadım,bulunmuyor anne.

nasıl oluyor da,

koskoca evim varken

şu küçücük dünyada sıkışıp kalıyorum.

yutkunuyorum anne,

nicedir..

yutkunmasam küfre döner sözlerim

seni üzerim diye

yutkunuyorum anne..

sana kalıyorum sadece

ayrılıklar kafilesi ömrümün ötesinde,

sana kalıyorum anne,

sana geldiğim gibi...

özlem bir kor gibi

aniden düşüyor içime,

bakıyorlar da şöyle bir

halimi hatırımı sormuyorlar

içimi titretmiyor hiç kimse..

bir ayak sesini gözlüyorum

gün boyu,

birileri gelip geçiyorda

duraksamadan gidiyor anne,

bir nefes yok nefesime değen,

her yer karanfil ölüsü.

bir çiçek bu kadar kolay

toprak oluyor da ,

insan ölemiyor anne...

gün boyu geceyi gözlüyorum

geceleri büyük bir sabırla

gündüzü bekliyorum.

ve inan ki anne,

ne gecenin,ne gündüzün

hayrını görebiliyorum..

niyetsiz oruç tuttar gibi yaşıyorum

çok zamandır.

dilimde anıların çilek tadı.

upuzun ,lüle lüle saçlı kızınım hala,

biraz yontulmuş umutlarım,

ve yitirilmiş sevdaların

peşine takıldım..

haklıymışsın anne,

elim yüzüm

şekere bulanmış değil artık,

hayata bulanmış, silsen de çıkmaz...

yaşamı yitiriyorum yavaş yavaş

ve yaşam beni yitiriyor

haklıymışsın anne..

düşle gerçek bir türlü buluşmuyor..

saat seslerini ,yırtılmış resimlerini

sen diye göğsüme alıp yatıyorum anne..

gitme..

bırakıp beni öyle orta yerde

dünyanın tam ortasına atılmış

şaşkın bir ocuk gibi

bırakıp beni

gitme enne..

acemiyim ben düşerim,

dizlerim parçalanır,kim sarar yaralarımı,

şaşkınım ben bu dünyada,cahilim anne..

yaşamak acısını koyup göğsüme

verme ellere beni..

ağır gelir çekemem,daha büyümedim hem..,

gitme anne,,

gidersen de öyle aniden olmasın

gidişin.

usul usul çek kapılarımı,

duymamayayım ayak seslerini..

ama..yine de...

bırakma beni..