Gitme Dur ! Söyleyeceklerim Var

Şu dünyada nedir acıların acısı

Aşk ve ölüm

Ben ikisinin de kıyısından geçtim

Gülüm...

Bundan böyle

Ne bırakılmak sızlatır yüreğimi

Ne de unutulmak bir kalbin kuytusunda

Sancılar vız gelir artık

Cehennem sıcağında kavrulmuş göz yaşlarıma

Şu yağmurlar şahit ki

Hiçbir fırtına korkutamaz benim

Şubat soğuklarında donmuş

parmak uclarımın tekini

ve hiçbir dünyevi kuvvet söndüremez

karanlık gecelere inat büyüttüğüm, evcil güneşlerimi...

şimdi alıp başını böyle

gitme tavrına bürünmüş

içsel dürtülerini bırakıp bir kenara

sana yürek dolusu sevgi tomurcukları getirmiş

bu sineye koş

ve öyle sarıl ki bağrıma

bir daha kopmak nedir bilmesin

bana

ab-ı hayat kıvamında ömür veren ellerin...