Gitme Vaktidir

Araf gibidir bazen hayat

Geçmiş ile geleceğin arasına sıkışır kalırsın

Sırat köprüsü gibi

Adım atsan, cehenneme düşecek

Yerinde saysan tükenecek sanırsın

Mahpusluk gibi

Yarınlar özgürlüktür, akışında kaybolmaktan korkarsın

Zindanında kalsan, esaret çürütecektir ruhunu

Bile bile demir parmaklıklara sığınırsın.

Her geçen gün, zaman bir çizgi bırakır yüzüne

Ve her gün birer kar tanesi, saçının her bir teline

Aynaya baktığında her birini görmezden gelirsin

Tek bir hamle yetecektir, yeniden yürüyebilmek için

Düşmekten korkar

Bir ömrü tekerlekli sandalyeye mahkum eder

Göz göre göre hayalleri korkulara kurban verirsin.

Gitmek vaktidir belki

Vakit biçmeden

Ardına bakmadan

Hesap yapmadan

Suyun akışına kapılma vaktidir.

Anılara pranga vura vura

Geçmişin izlerine basa basa

Geçmişinde bırakanları asıp dar ağacına

Söve söve bir tekme atmak gerek taburasına

Yanmaksa yanmak

Gelmişini, geçmişini yakmaksa yakmak

Düşe kalka kaderi sil baştan yazmak vaktidir şimdi

Haydi gözlerim, topla tüm hüzünlerini

Ve yüreğinde ki tüm hançerleri

Gitme vaktidir şimdi

Gitme vakti...