Gitmen

Şimdi

Susmak lâzım

Dudakları kelimelerle değil

Öpüşlerle yormak lâzım

Zirâ

Gitmene ne kaldı?

Bir adım boyu mezarlara

Hayâller gömüldü

Hangi yolun,

Hangi şehrin,

Hangi âşkın insanı olacaksın?

Birisi için doğarken

Birisi için batacaksın

Ağır ağır bulanan bir su gibi

Ağır ağır kuruyan bir göl gibi

Ağır ağır yağan bir yağmur gibi

Gitgide umudu kovacaksın

Ben,

Karanlığın kanını emeceğim

Ağzım kararacak

Gırtlağım yanacak

Yüreğim duracak

Pisliğe konan bir sinek gibi

Karanlığı emeceğim

Karanlıktan

Yalnızlık isimli piçi devşireceğim

Kolu eksik, gözü oyuk dilenci gibi

Hayatın kenarında dileneceğim

Önüme bırakılan acımalarla

Aç ruhumu besleyeceğim

Tenimi cam kırıklarıyla keser gibi

Açtığın yarayı seveceğim

İyileştirmeyi günâh belleyip

Bu yarada acılarımı çürüteceğim

Pespâye bir mezarlık delisi gibi

Yatağımı eşeleyeceğim

Kokundan bir katre bulmak için

Yastığı içime çekeceğim

Sen,

Olmayacaksın

Başka bir kıtada

Medeniyetini kuracaksın

Unutulmuş hikâyelerine

Yasaklanmış gizlerine

Beni saklayacaksın

Dokunuşundaki,

Öpüşündeki,

Susuşundaki,

Gülüşündeki sırları

Onlar anlamayacak

Ben,

Bir hayâlet gibi

Kapılarını çarpıp duracağım

Onlar,

Pencerelerini kapatacak