Gitti Kadın

İyileşmeyi reddeden hasta gibiydi

Saçlarına düşen bahara

Tutunamıyordu.

Kadın

Yorgundu

Mezarı andıran göz kapaklarında

Saklı duran sevdası

Denizde dalgalanan gölgesine

İşlemekteydi nakışı

Ağır bir aşkın enkazında

Kalan parçalarını toplayamıyordu

Kadın

Vazgeçişlerin arifesin de siliyordu

Katran karası gözyaşını

Sürü sürü anılar panik atak içinde

Törpülüyordu acılarını

Bir çığlık ki tıkadı kulaklarını

Eğildi kadın

Değdi dudakları ayakucuna

Güneşin sarısından aktı

Siyah pırıltılar

Oturdu yüreğine

Kulağına çalındı bir fısıltı

?Kal-ma git ?

Sonra biri daha

?Kal git ?me'

Çaresizdi kadın

Elleri saçlarından tutup götürüyor

Ayakları olduğu yere demir atıyor

Emanet bıraktı aşkını ruhuna

Gittiii kadın.