Gittiğin Gün...

Gittiğin gün

denizler öfkeyle vurdu,

kıyılarıma...

Buz tutmuş bir beden,

kan ağlayan bir yürek

ve yarım kalmış bir ben vardı.

Birde ben ağlarken

eşlik eden bulutlar..

Sanki dağlar üzerime devriliyor,

sessizlik hüküm sürüyor

sensizlik alay ediyordu..

Diz kapaklarım bedenımi kaldıramıyordu...

Attığın her adım benden bir adım uzaklara götürürken seni,

kanımdaki sen cekiliyordu damarlarımdan.

Cesaretim yoktu,

ellerimin...

Ardından öylece seyrettim gidişini...

Beni bana mahkum edişini...

Kapadım gözlerimi ve teslim oldum.

Yokluğunun

ilk gecesine...