Gittiğine İnanmadım

Bir veda cümlesi duydu kulaklarım,

Nedense tam anlamayadım...

Gözlerim;

Uzaklara giden ayaklar gördü,

Bir yüreği kibarca ezen adımlarını,

Ayakkabılarının izlerini inceledi,

İnceldi

Ve koptu...

Dudağım kıpırdamaya başladı sonra,

Gözlerim boşalmaya...

"Hayır, ağlamıyorum" dediğimiz zamanlarda,

Göze ne kaçtı deniyordu?

Bu yalana kimsenin inanmayacağı böylesine aşikârken,

Neden hâlâ aynı çaresizlikle söyleniyordu?

Gözümü kapattım,

Biraz bekledim,

Açtığımda kimse yoktu...

Sen yoktun,

Kabus gördüğümü sandım,

Şaka gibi geldi ya da gitti...

Gittiğine inanmadım...