Gittin Ama Aslinda Varsin

sensizlik tutmuş köşebaşlarını her geçtiğim sokakta önüme çıkıyor

gidişin terk edişin o kadar işledi ki içime

olmadığın günler kalbimi acıtıyor

hoşçakal diyememek o kadar zor ki

bir veda bile edememek

alışır mı bu beden bilmiyorum yokluğuna

kabul eder mi kalbim dönüşü olmayan bir yolculuğa çıkmanı

nefes aldığında yanında olamadım

sen nefessizken nefes aldığımdan utandım..

biliyorum huzurlusun yattığın yerde

çünkü yalnız değilsin

her gün beş kere tekrarladığım dualarım var yanında

zor olsa da alışmak ..

alışırım...

çünkü kimse inanmaz ama ben varmışsın gibi yaşarım..

her ne kadar eskisi gibi yanımda olmayacak olsan da

her ne kadar eskisi gibi gözlerime bakıp gülmeyecek olsan da...