Gittin Ya ıssız Şimdi Tüm Zamanlar

Gittin ya ıssız şimdi tüm zamanlar

Kırdın ya öksüz şimdi tüm çıkışlar

Yaktın ya kırık şimdi tüm rüyalar

Bitirdin ya solgun şimdi başlangıçlar

Bir hatıra oldun ya şimdi

Hafif bir gülümseme dudaklarımda

Sanki titrek bir mum ışığı gibi

Çıkarsız bir düş yarınlarımda

Bir öykü müydün bir masal mı

Yoksa kaf dağına mı gittin

Bir nefret miydin bir sevda mı

Yoksa başka düşler mi biçtin

Neydi ki beni sana bağlayan

Bunca düş yorgunluğuna salan

Kavuran, donduran ve dağıtan

Külleri bırakıp ardına bakmayan

Gururdur belki aslolan yine

İçten içe yanarken bile

Düşünmek ama diyebilmektir

Haydi bitti çek git diye

Bir söz, bir bakış bitirir bazen

Budur yüreği parçalayan ezen

Bir hayalet gibi yanıbaşında gezen

Seviyorum bile demeden biten

Özlemek ama bir adım atamamak

Sızlamak ama arkaya bakamamak

Günlerce ağlamak ama göstermemek

Gecelerce uyumamak ama sezdirmemek

Unutmayacak bu yürek belli

Halbuki yok geçerli bir sebebi

Toprakla yağmur kokusu gibi

Saf, tertemiz ve ebediydi

Yitti, gitti işte neylersin

İster kalır ister gidersin

Unutulmaz ya öyle zannedersin

Belki bir gün yine sevilirsin