Giyinik Eylül

Ellerime ohla ki nefesim

Biliyorum bu gidişler ölüme katre

Yüreğimdeki kuş cıvıltısı perdesiz

Kalbimde oturan sensizlik serenadı

Bitmiyor yarenim/bitmiyor sevgilim

Daha aciz bakışların ellerimde

Kılcal damarlar çekmiyor kanı

İçime…

Yazda bitti;

Sevdaya bir muhabbet etmeden

Bilmişliğimin duldalarında/

Onu bunu çekiştirmeden

Yüreğime oturmuş

Bu topaç ikliminde

Her yanım yaprak

Gözlerim gazel/

Yine bana dönüyor

Ezel…

Denize girsem

Solungaçlarıma

Takılan pet şişeler

Vurdumduymazlık

Her yer çöplük

Her yara iplik

Sökülen yerlerden

Dikiliyor diklik

Hedefine…

Şimdi!

Sallanan bir rüzgârın

Hamağındayım/

Çekip alasım var

Yazgıları andan…

Umudum bu giyinik

Handan/

Eylülüm…