Gögerçin

Gögerçin derdi babaannem güvercine

dalarlar bizim geniş balkona

ekmek ıslatır atarız önlerine

kediler pusuda beklemede

benim yürek onları görünce teklemede

bir el çırpsam kaçacaklar

yiyeceksin kedilerden sunturlu bir küfrü...

Gögerçin bu

gelir yuva yapar çatıya

belli ki uzun süre kalacaktır yatıya

canıma minnet

ben severim kuşları

yoktur onların alçaklıkları hainlikleri

vahşilikleri insan gibi suçları...

Gögerçin sen havada pır pır

benim yürek de

ateş alır yer de pır pır

kanatlarıyla bir tokat rüzgara

bir de koyduğum su kabından az gargara

ama yeter artık yeter

besliyorum da sizi her gün zibidiler

yeter bu kadar yaygara...