Göğsüme Çivilenen Dört Harf

öyle bir dua'ydı ki yüreğime yakışan

sure'siz !

öyle bir d/okundu ki bedenime

kundaksız bebek kadar günahsız !

kaldırırdı iki kirpiğimin arasındaki kül rengi perdeyi

iliştirirdi bakışlarıma

sevdalı gözlerini...

küsen tebessümlerimin ağırlığı altında

yüklenirdi acılarımı

yüklemi yapardı şiirlerinin...

ürkekliğim üşüyüp titrerken avuçiçinde

alnından öperdi hüznümü

gün yüzü görmeyen soğuk karanlığımda

ısınırdı mavisi solan hayallerimin ufacık elleri...

gözlerimin daldığı yerde soluk olurdu nefesime

asardı kendini kirpiklerime

adının dört harfini çivilerdi göğsüme...

-ben geldim sevgili !

der,

otururdu gönlümün orta yerine

sonrası mı ?

böyle bir gece vakti yine dökülürdü dilimden dua dua

yalvarırdım Yaradan'a

-bağışla ömrümü ömrüne

diye.. !