Gökle Güneş Sarılacak

Yine;

 yeni bir gün ve güneşin gülüşü var

Tut hayatın elinden

Sımsıkı sarıl

Boş ver gereksiz insanları,

yoranları,

söze hep ben diye başlayanları

Bırak gidenler gitsinler

Bitecekse bitsin!

ruhuna kardeş olan, önemseyenler gitmez kalır zaten

Bırak gidenin ardından hayıflanmayı!

Bir tek sen kalsan da kendinle

Sarılacaksın sımsıkı kendine

Sarılacaksın yeni güne

Taze sabahlara,

Güneşe, aya, yıldıza, havaya

Belki bir turnanın kanadına tutunup semah döneceksin

Ruhuna Abdal olacaksın!

Mis gibi kokan, buharı üstünde tazecik bir bardak çaya uzanacak elin, huzurun olacak...

Kulak ver doğanın, evrenin sesine!

ılık ılık yüzünü okşayan, saçlarını dağıtan rüzgârı unutma!

Sarılacaksın canında büyüttüğüne

Sarılacaksın hayata sımsıkı!

Mis gibi kokan ekmeğe

Aziz olan suya

Yeniden doğmuş gibi

Bırakacaksın kendini hayatın kollarına

Yaralarını, yüreğinle saracak

Kendine uzanan dost eli olacaksın

Dolanacaksın hayatın boynuna sımsıkı.

Her yeni günde kendine güneş doğuracaksın

Gülüşünde hasret uyutup,

Gurbet büyütsen de

Bahar koksun saçların.

Her şeye,

Herkese inat

En güzel gülüşünü asacaksın dudaklarının kıyılarına

Sen güldükçe gökle, güneş sarılacak...