Gölge Oyunu

havada buram buram iğde kokusu

genzimizde akşamdan kalma bir hüzün

yine düşmüş yüzün

biz'e küsmüş /sazın

sözün

küsüyor iğdeler

...

çocuk oyunu sanmıştık

oysa koca insanlardık

-oyun içinde oyun

anlamsızdı roller-

söyle /kim tutuyor ipleri

kimden miras bu cümleler

...

bir kalksa perde

değebilsem gözlerine

yine yeşerse iğdeler

aşk der

sevda der

belki bizi de içine çeker

ama/ ah bu sekter gölgeler

-bıy bıy bıy hacicavcav

de hele

bir aşkı kaç ezber gölgeler...-

oysa/ oysa kiraz mevsimine

ne çok yakışır iğdeler

...

içimizde/ güneşe hasret

çıplak bir keder

sus der

yine de / dökülür birer birer

genzimizi yakan kelimeler...

oyun biter

...

-yıktık perdeyi eyledik viran

varıp haber edeyim

kına yaksın heman

statükocu beberuhiler-