Gölgelenme

hiç büyümemiş bir kız çocuğudur

saçı okşandığında

mevsimi gülen

bir ömre oturmuş

masada bir kadeh eski hüzün

kırmızı harflerle yazan kadın

çıplaktır

bu şiir ayan beyan

zifiri zindan

yoo, ışığı yakmayın günü ağarmayın

eseflenmek birikmiş kalbe, Tanrı yakındır

hüzünle şiirin kucaklaşması, kuş halayıdır

,,,

,,

,

pentimento mor jiletlerle yakama yapışmasaydı

Nilin sonuna kadar giderdi bu şiir

ve maviye sunardı niyetini

,,,

,,

,

bisikletini özleyen gençliğim yaşayacaksan yazma dedi

vazgeçtim bu şiiri yazmaktan

ağlasam da anlarsınız

dans etsem de