Gölgeler (1)

Bir gece ansızın duvarımda

İrkilişimden yansıyan suret

Her yerde,her zaman yanımda

Görülmemiş resim ,görülmemiş kudret

Azrail misali her an tetikte

Kaçısımdan ayak seslerim korkar !

Işıkla eceli; ölürse yitikte

Ruhumdan içeri hep gölgem sarkar...

Karanlığın aynası isi'de bulaşmaz

Haşmetli,mütevazi,kalender bir zat

Uzandıkça kollarım bir türlü ulaşmaz

Karanlıkta bir yığın oturur kat kat

Sabahlar ayrılık aksama davet

Asıl sevdası odamda,benle

Düşüncelerimi okuyan o karanlık hasmet

Ne kadar uzak o kadar yapısık tenle

Gölgeler;karanlığın çocukları

Işıklar ülkesinde görünen kayıplar

Karardıkça açılır,büyür kucakları

Koşarken her duvar beni ayıplar