Gölgeler Peşimde

gün batımı kışkırtınca yolları

ellerim ceplerime sığınır

gövdem ceketime

gözlerim karanlığa

sığmaz yüreğim dünyaya

sonbahar çaldı kapısını

boylu boyunca tüm sessizliklerin

neye üzülsem şaşırıyorum

caddeler suskun

akşamda

ve yapraklar geveze

korkunç gezginler kaldırımlarda

gölgeler peşimde

eski misafirlikleri özlüyorum

cama vuran sarılık da neyin nesi derken

ağlayan aksi yüzünün serin uzaklarda

tüylerim diken diken esmerleşen pencerelerde

semt dolmuşları somurtkan

telaşımda ilik ilik haylaz rüzgarların uğultusu

odama dışarıyı çağırıyorum her gece

seni bulamıyorum