Gölgelerde Konusur

Tek tek patliyor

Gözlerinden damlayan Mavzer gülleleri

Zamana karismis saci sakali

Uzun bir sal gibi cökmüs omuzlarina

Topragin tozunu eleyen yüzünde

Firtinalarin izleri var.

Sirtini Rüzgara dayamis

Agir bir adamin gölgesi oturuyor

Dallarin arasindan sizan günesin isigini cekiyor nefesine

Dag gibi bir kadinin suskunlugunu sakliyor yüreginin ortasinda

Agir adamin gölgesine ucurumlar düsüyor

Bir yaranin cigligini atiyor kalbin acisi

Gölgesini yerinde birakip

Uzaklasiyor Adam......................