Gölgene Tutunabileyim

İnsan ömrü gölgeler biriktiriyor

Ben gölgeler biriktirmiyorum artık

İster önüme düşsün bir gölge

İster koşsun peşim sıra

bir ... tutunmuşum

önüm ardım

sağım solum

boşvermişim

pervanelerim böyle dönüyor

ne zamanki seni tanımış

seni bulmuşum

bazı gün diyorlar düğün

bazı gün bayram

Ele gelen düğün bayram

Gönül olmadıktan sonra bayram yeri

Ve tatilin üçü beşi

Öpmediğim eller

Sarmayan kollara yok yankılığım

Tarihte geride kaldı kırmız pamuçların,

Sevinçlerine olan tanıklığım.

Acı türkülerin gölgesinde giriliyor arefelere

İki uçurum arası

Arasat olurum

Bir o yana bakar kahrederim

Bir soluma bakar ar ederim

İsyan etmem

Dilim hayırda güzel

Hayr diler hayır söylerim

biriktirdiğim gölgelerin silsilesinde

baş köşede otururum

iki tatlı sözün kırarım belini

duyan duyamayana aldırmam

varsın deli desin isteyen

akıllıyım diyene hiç inanmadım

inanmam

sevda susuzluğunda kıvranan

gölge kumbarası bir ömür

kalmadı takaatim

değmedi bilirim değmez ellerine ellerim

hadi yürü sen ay yüzlüm

gölgene tutulabileyim.