Göm

Kaderin şiddetinden keskin miydi

zamanın ağzındaki bıçak

ki,gülümserdi dilimlerken hayatı

külün koruduğu gece vardı

güneşin sustuğu gündüz

aşılan deniz geçilen yollarımız

sana bir tutam gök ,bir tutam imge

uçuruma sürgün çocukluğum

ve sonra / sesini yitiren şarkı

ya şimdi / gözlerine kar yağan bir şiir

deyişlere tutunan efsaneler vardı

dilden dile çekilen fiiller

sığınağımda ki cehennemden güçlüydü

zulandan taşan unutkanlık

ki.yakasına ilişirdi şartlı gülümseme

bana bir temmuz

sen bin temmuz

sen bana hep temmuz

ölüp ölüp sana gömüldükten başka derdim yoktu

bu sefer güzel öldüm

istediğin şiire göm

Haziran - İzmir