Gömlek Değil ki Çıkarıp Atasın

bir suç işledim mapusa attılar beni

su içtim göze battı

nefes almak istedim hücreye koydular

herkes bir dünya kurdu kendine

ben kemiklere işleyen soğukta tek başıma kaldım

müebbetti benim cezam

affedilmez bir suçtu,günahtı

özgürlük..hayali bile yasaktı

bu günahtan kurtulmak imkansızdı

gömlek değildi ki çıkarıp atasın

kalbe söz geçirmek olanaksızdı

bir hançer alıp saplayıp atmak..

çözüm olsaydı..saplar kalbime

uzaklara atardım gelirdim geri

aç susuz karanlıklar içinde

kör olduğumu düşündüm dört duvar içinde

tokluk neydi,su neydi,güneş neydi..

üstüme yürüdü görünmeyen sesler

boğuldum,bağıramadım,gözlerimi kapattım

gözlerimi kapattım sanki bir ışık varmış gibi

nasıl bir mapustu bu..

nasıl bir günahtı

idam edilmek en büyük ödüldü

ruhum en azından özgür olurdu

bu günahı benden al

ödedim çok ödedim

çektim..bittim

iyileştir kalbimi , yileştir ruhumu EY YA RAB!