Gönül

Bir aşkın elinde yanar ağlarsın

Yeter artık yeter ey deli gönül

Yüreğini ateşlerde dağlarsın

Yazık sana yazık vay deli gönül

Geceyi gündüze kattın olmadı

Sabır bitti tahammülün kalmadı

Selam verdin selamını almadı

Emeklerin oldu zay deli gönül

Ele versen eller alıp götürmez

Sele versen seller cana yetirmez

İki yakan bir araya getirmez

Ölmeyince çıkmaz huy deli gönül

Gönlün hâlâ o güzelin derdinde

Kimler tükenmedi sevda ardında

Güneşi bıraktık yârin yurdunda

Doğmaz bundan geri ay deli gönül

Der Ozanca bak gör sonun ne oldu

Gül benzin kurudu sarardı soldu

Ömür geçti gitti gün akşam oldu

Geriye ne kaldı say deli gönül

Ozanca